غزل و تعبیر شماره 217
play_arrow

غزل و تعبیر شماره 217 این آلبوم بهادار می‌باشد

غزل و تعبیر شماره 217 این آلبوم بهادار می‌باشد

1 ماه پیش
keyboard_arrow_down
  • share
  • code
  • play_arrow14
  • thumb_up 0
  • more_vert

غزل شماره 217: مسلمانان مرا وقتی دلی بود که با وی گفتمی گر مشکلی بود به گردابی چو می‌افتادم از غم به تدبيرش اميد ساحلی بود دلی همدرد و ياری مصلحت بين که استظهار هر اهل دلی بود ز من ضايع شد اندر کوی جانان چه دامنگير يا رب منزلی بود هنر بی‌عيب حرمان نيست ليکن ز من محرومتر کی سالی بود بر اين جان پريشان رحمت آريد که وقتی کاردانی کاملی بود مرا تا عشق تعليم سخن کرد حديثم نکته هر محفلی بود مگو ديگر که حافظ نکته‌دان است که ما ديديم و محکم جاهلی بود تعبیر غزل 217: مدتی است از اطرافیان خود دلگیر هستید و گمان می کنید همه شما را رها کرده و تک و تنها در دریای مشکلات غرق شده اید. فراموش نکنید که مشکلات و سختی های زندگی همگی مصلحت خداوند هست و در مسیر امتحان الهی قرار گرفته اید. به زودی لطف خداوند شامل حال شما می شود و تیزهوشی و درایت شما تاثیر خودش را خواهد گذاشت. تردید و دودلی را کنار بگذارید و با خانواده خود خوش رفتاری کنید، هوای پدر و مادر را داشته باشید و دست از لجبازی بردارید. به زودی قرض ها ادا می شود، زمان خوبی برای مسافرت نیست.

: موسوی گرمارودی، الیاس گرجی
…