غزل و تعبیر شماره 184
play_arrow

غزل و تعبیر شماره 184 این آلبوم بهادار می‌باشد

غزل و تعبیر شماره 184 این آلبوم بهادار می‌باشد

1 ماه پیش
keyboard_arrow_down
  • share
  • code
  • play_arrow12
  • thumb_up 0
  • more_vert

غزل شماره 184: دوش ديدم که ملايک در ميخانه زدند گل آدم بسرشتند و به پيمانه زدند ساکنان حرم ستر و عفاف ملکوت با من راه نشين باده مستانه زدند آسمان بار امانت نتوانست کشيد قرعه کار به نام من ديوانه زدند جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه چون نديدند حقيقت ره افسانه زدند شکر ايزد که ميان من و او صلح افتاد صوفيان رقص کنان ساغر شکرانه زدند آتش آن نيست که از شعله او خندد شمع آتش آن است که در خرمن پروانه زدند کس چو حافظ نگشاد از رخ انديشه نقاب تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند تعبیر غزل 184: مژده باد بر شما که فال مبارکی دارید، سختی های فراوانی که تاکنون دیده اید به زودی برطرف می شود و همای سعادت بر بام خانه شما خواهد نشست. دوران غم و انتظار و بیقراری به پایان رسیده و درهای نعمت و رحمت به روی شما گشوده می شود. در ایام خوشی از فرصت های طلایی به نحو احسن استفاده کنید. از دیگران مخصوصا خانواده دلجویی کرده و کمک های مادی و معنوی را از آن ها دریغ نکنید. کینه و کدورت ها را کنار بگذارید و از در صلح و آشتی با دیگران درآیید.

: موسوی گرمارودی، امیر رضایی
…