غزل و تعبیر شماره 127
play_arrow

غزل و تعبیر شماره 127 این آلبوم بهادار می‌باشد

غزل و تعبیر شماره 127 این آلبوم بهادار می‌باشد

4 هفته پیش
keyboard_arrow_down
  • share
  • code
  • play_arrow14
  • thumb_up 0
  • more_vert

غزل شماره 127: روشنی طلعت تو ماه ندارد پيش تو گل رونق گياه ندارد گوشه ابروی توست منزل جانم خوشتر از اين گوشه پادشاه ندارد تا چه کند با رخ تو دود دل من آينه دانی که تاب آه ندارد شوخی نرگس نگر که پيش تو بشکفت چشم دريده ادب نگاه ندارد ديدم و آن چشم دل سيه که تو داری جانب هيچ آشنا نگاه ندارد رطل گرانم ده ای مريد خرابات شادی شيخی که خانقاه ندارد خون خور و خامش نشين که آن دل نازک طاقت فرياد دادخواه ندارد گو برو و آستين به خون جگر شوی هر که در اين آستانه راه ندارد نی من تنها کشم تطاول زلفت کيست که او داغ آن سياه ندارد حافظ اگر سجده تو کرد مکن عيب کافر عشق ای صنم گناه ندارد تعبیر غزل 127: همای سعادت روی شانه های شما نشسته و همه چیز به کام شماست. آینده خوبی در انتظارتان است و و همیشه موفق هستید. این پیروزی ها نتیجه توانایی ها و استعداد خودتان است اما دچار کبر و غرور نشوید و مراقب باشید که دشمنان در کمین هستند و ممکن است باعث شوند به راه خطا بروید.دست افتادگان را بگیرید و با دوستان خوش رفتاری کنید تا در زمان نیاز به کمک تان بشتابند.

: موسوی گرمارودی، امیر رضایی
…