غزل و تعبیر شماره 113
play_arrow

غزل و تعبیر شماره 113 این آلبوم بهادار می‌باشد

غزل و تعبیر شماره 113 این آلبوم بهادار می‌باشد

1 ماه پیش
keyboard_arrow_down
  • share
  • code
  • play_arrow18
  • thumb_up 0
  • more_vert

غزل شماره 113: بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد که تاب من به جهان طره فلانی داد دلم خزانه اسرار بود و دست قضا درش ببست و کليدش به دلستانی داد شکسته وار به درگاهت آمدم که طبيب به موميايی لطف توام نشانی داد تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش که دست دادش و ياری ناتوانی داد برو معالجه خود کن ای نصيحتگو شراب و شاهد شيرين که را زيانی داد گذشت بر من مسکين و با رقيبان گفت دريغ حافظ مسکين من چه جانی داد تعبیر غزل 113: دچار غم و غصه شده و امید خود را از دست داده اید. با دل پاک و نیت خالص به سمت خداوند بازگردید و همه چیز را به او بسپارید. هرکسی محرم راز دل نیست، اسرار خود را برای نامحرم فاش نکنید. دوستان واقعی را از دشمنان دوست نما بشناسید. نیتی در دل دارید که عملی کردن آن نتیجه خوبی به همراه خواهد داشت. به زودی درهای بسته باز می شود و به مراد دل خود خواهید رسید. زمانی که در اوج موفقیت هستید هوشیاری خود را حفظ کرده و مراقب مکر حریفان و رقیبان باشید.

: موسوی گرمارودی، امیر رضایی
…