معبر سیاه

در حال بارگذاری پخش کننده ...

سید رضا قافله باشی

0 نفر این پادکست صوتی را پسندیدند
  پخش در تلگرام در تلگرام بشنوید
اولین درس بودن ، گریه بود و خنده دیگران
در تولدم من مست اولین تنفس و غافل ز بود تو
مستی اول مستی کرم گونه بود و مستی دوم مستی شیر بودن.
خاک ایام بر چهره جان حجاب شد و من ، من شدم
منحنی وجود به اوج رسید و معبر جهان من تاریک ، بدون تو
تا آخرین جوش غرور وجود همچون حباب ناپدید گشت.
من ماندم و من ؛
اینجا همه به گل نشسته اند .
اینجا انتهای بافتن پیله وجود است و خون حرف اول و آخر را می زند.
اینجا پروانه شدن افسانه است.
و ملیجکان , حنجره ما را به گرو گرفته اند.
می دانم
پشت این در تویی
گشودنش به یک دریدن پیله آرزو هاست
اینکه کسی بگشایددر همچون بکت به انتظار گودو است.
تنها باطل السحر این درب منم.
در انتهای این معبر سیاه تویی به انتظار
و این تمام ماجراست.

برچسب های این فایل صوتی


نظرات کاربران درباره این فایل صوتی


کاربر مهمان
    هیچ نظری تاکنون ثبت نشده است.